Przekazy z książki Duchy

Przekazy z książki Duchy

Wszystkie poniższe przekazy pochodzą z książki „Duchy” autorstwa Zbigniewa Jana Popko.

„Cały dorobek ludzkości jest zawarty w człowieczym sercu”.

„Jedno życie poświęcone własnemu rozwojowi jest więcej warte niż dziesięć spędzonych nad wynalazkami, choćby te wynalazki miały znacząco podnieść poziom ludzkiego życia”.

„Każdy sprawiedliwy znajdzie tu nagrodę za bogobojne trwanie. Co posiał to i zbierze”.

„Zapatrzeni w media i twarze wielkich kreatorów rzeczywistości popadacie w małostkowość”.

„A powiadam Wam, że nie ten szybciej ku niebu podąża, kogo najbardziej ludzie sławią, lecz ten, który największą pracę nad sobą wykona. Bogactwo, sława i znaczenie niczym są wobec skromności, dobroci, miłości i zgłębiania wiedzy”.

„Często w zaciszu wielkiej zagrody żyją myśliciele więksi od uznanych filozofów, a w murach więziennych szlifują się diamenty skruchy i skromności czystsze od wyświęconych biskupów”.

„To właśnie nieugięte postanowienie zmian ku lepszemu, trwałe i zasadne, nadaje cel ludzkiemu życiu. Troszcząc się o dobra tego świata, jakże łatwo o tym zapominacie. I takim samym zapomnieniem jawi się Wasz niepokój o zbytnią kameralność tego spotkania”.

„Wielcy dyrygenci Waszego świata starannie kryją przed Wami tę prawdę. Robią wszystko, byście zbyt szybko nie odnaleźli powrotnej drogi. Kierunkują Waszą uwagę na prozaiczne życie ziemskie, na wilczy byt, który przedstawiają Wam jako jedyną rzeczywistość. Więżą Was w ograniczonym świecie bez prawa do spełnienia”.

„Ogłupieni mediami i polityką oraz odwieczną walką kościołów o wpływy, ludzie zatracają zdrowy rozsądek i pozwalają się nieść falom niskich myśli i przyziemnych zachcianek”.

„Stoicie tak blisko prawdy, jak tylko jest to możliwe, a jednak z przekorą odwracacie od niej głowę. Tęsknicie do sławy, do reklamy, za nic macie uświadomienie”.

„Czas wypełnić własne życie odwiecznym światłem doskonałości. Jeśli takie dążenie Was określi, to z woli ducha Boże siły pomogą Wam w otwarciu świadomości”.

„Lecz każde zejście z drogi otwierania świadomości przez umiłowanie materialnych celów, nawet przy przestrzeganiu w życiu codziennym praw boskich, namaszcza wędrowca wpływami innych sił niż boskie”.

Zbigniew Jan Popko